Emocje stają się trudne
Często się smuci, złości, wycofuje, reaguje bardzo intensywnie albo trudno mu powiedzieć, co przeżywa.
Dla rodziców dzieci i młodzieży 8–16 lat
Pierwsza konsultacja pomaga spokojnie przyjrzeć się sytuacji dziecka, nazwać jego potrzeby i ustalić, jaka forma wsparcia będzie najbardziej odpowiednia.
Kiedy warto się zgłosić
Często się smuci, złości, wycofuje, reaguje bardzo intensywnie albo trudno mu powiedzieć, co przeżywa.
Źle o sobie mówi, porównuje się z innymi, boi się porażki lub rezygnuje, zanim spróbuje.
Doświadcza konfliktów, odrzucenia, samotności albo trudno mu odnaleźć się w grupie rówieśniczej.
Presja, oceny, zmiana szkoły lub trudności edukacyjne wywołują stres i wpływają na codzienne funkcjonowanie.
Pojawiają się częste konflikty, trudności wychowawcze albo poczucie, że dotychczasowe sposoby przestały działać.
Dziecko straciło energię lub zainteresowania. Przy samookaleczeniach albo myślach samobójczych potrzebna może być równoległa opieka psychiatryczna.
Jak wygląda współpraca
Przebieg spotkań dopasowuję do wieku, dojrzałości i sytuacji dziecka. Korzystam z rozmowy, obserwacji, ćwiczeń emocjonalnych, zabawy, rysunku i historyjek.
Zwykle zaczynamy wspólnie: rodzic, dziecko i psycholog. Następnie część rozmowy może odbyć się z dzieckiem sam na sam.
Najczęściej raz w tygodniu. Częstotliwość i dalszy plan są ustalane indywidualnie i okresowo omawiane.
Zwykle część co czwartego spotkania przeznaczamy na omówienie potrzeb, kierunku pracy i zaleceń, z poszanowaniem poufności dziecka.
Pierwszy krok
W formularzu wystarczą dane kontaktowe i krótka informacja, kogo dotyczy spotkanie. Nie wpisuj szczegółowych informacji o zdrowiu.
Przejdź do wolnych terminówW bezpośrednim zagrożeniu życia lub zdrowia zadzwoń pod numer 112 albo 999.